Ogen van onze hond.

Ogen van onze hond.

De bouw van het oog van onze hond lijkt sterk op dat van ons. Er zijn echter een paar verschillen die aantonen dat de hond een ander blikveld heeft en de dingen anders ziet dan wijzelf. Het oog van de hond wordt door de lens in twee delen verdeeld. Naarmate de hond groeit, groeit de lens mee vanuit een laag levende cellen, die er omheen zit, de lenscapsule genaamd.

Het oog heeft drie lagen:
1. De harde oogrok (sclera)
2. Vaatvlies (tunica vasculosa)
3. Netvlies (retina).

Het vaatvlies bestaat ook uit drie delen: de iris, het corpus ciliare (letterlijk: straallichaam) en de choroïdea (die een reflecterende laag, het tapetum lucidum) bevat.

De iris is een spier (ringvormig) die functioneert als de sluiter van een fototoestel.
Het straallichaam is een ring van weefsel, achter de iris. Hieraan zijn ligamentjes gehecht waarin de lens is opgehangen en waarmee deze van vorm kan veranderen. Op die manier wordt het beeld scherpgesteld. Het straallichaam geeft ook vocht (en daarmee samenhangend ook voedingsstoffen) af aan het hoornvlies.

Het netvlies is de lichtgevoelige binnenste laag van het oog. Is bezaaid met lichtgevoelige cellen: de kegeltjes en de staafjes.
Bij voldoende licht onderscheiden de kegeltjes kleuren. Maar de hond heeft slechts 5% van de lichtgevoelige cellen in kegelvorm, zodat het dier grotendeels kleurenblind is en vrijwel enkel zwart, wit, en grijsnuances waarneemt.
In het donker zien honden echter beter dan mensen omdat het netvlies voornamelijk lichtgevoelige staafjes telt. Deels ook door de aanwezige reflecterende laag die onder deze staafjes zit die er geconcentreerd licht naar weerkaatst.

Dit is van groot nut voor wilde honden die moeten jagen bij weinig licht.
Daarbij komt dat honden uiterst gevoelig zijn voor het zien van bewegingen op grote afstand. Roerloze objecten nemen ze minder goed waar. Zo kan het dat een hond perfect een door de lucht zwevende tennisbal kan vangen en niet eens een bal kan vinden die roerloos in zijn gezichtsveld ligt.

De oogleden van de hond bezitten enkele bijzondere kenmerken. Onder het bovenste ooglid bevindt zich de traanklier die ervoor zorgt dat het hoornvlies vochtig blijft en niet ontstoken raakt.

Het oog van de hond beschikt over een speciaal drainagesysteem om te voorkomen dat de ogen voortdurend tranen. Zowel in het bovenste als in het onderste ooglid is een kort buisje aanwezig in de binnenste ooghoek. Deze lopen samen tot een enkele traanbuis, die net zoals bij ons het traanvocht afvoert naar de neusholte.

De oogwimpers :zowel bovenste als onderste oogleden hebben wimpers.
Er zijn een aantal ooglidmisvormingen waar bijzondere aandacht moet aan besteed worden,
bv: Entropion* (het naar binnen groeien van de wimpers)
Ectropion* (het naar buiten groeien van de wimpers)

Het derde ooglid: gaat grotendeels schuil onder het onderste ooglid en fungeert als een soort ruitenwisser. Het is een mechanisme voor het verwijderen van vuiltjes. Wanneer het derde ooglid plots zichtbaar blijft, kan dit op ziekte wijzen. Let dan ook op andere symptomen.

Enkele veel voorkomende oogaandoeningen.

Het is zeer belangrijk snel eventuele oogaandoeningen te ontdekken. In principe met elke oogaandoening naar de dierenarts gaan. Dit om onderliggende oorzaken vast te stellen.
Maar oogbaden kunnen tot die tijd pijn en irritatie verlichten.

Aangeboren ooggebreken komen regelmatig voor. Ze kunnen zeer pijnlijk zijn. Honden met zulke gebreken mogen nooit voor het fokken gebruikt worden !

Conjunctivitis (zgn bindvliesontsteking)
De ogen van onze hond moeten steeds helder en zonder uitvloeiing zijn. Ontstoken ogen zijn een symptoom van een probleem waarvoor onmiddellijk diergeneeskundige behandeling nodig is gaande van oogdruppels tot operatief ingrijpen.

Symptomen van bindvliesontsteking zijn:
Rood en ontstoken oogbindvlies
Oog pijnlijk bij aanraking
Slijmachtige waterige uitvloeiing
Jeuk (de hond kan met de voorpoot langs de ogen wrijven of met het hooft over de grond strijken.)
Veelvuldig knipperen
Overvloedige traanproductie
Lichtschuwheid

Oorzaken:
*Allergie voor pollen en sporen zijn de belangrijkste oorzaken van conjunctivitis.
*Bacteriële infecties: vaak groen of geelachtige dikke uitvloeiing.

Erfelijke eigenschappen:
-Entropion: De oogleden zijn naar binnen gekruld daardoor schuurt een groot deel van het ooglid over de oogbol en irriteert, waardoor vaak zweertjes ontstaan.
-Ectropion: De oogleden zakken weg: is minder ernstig en komt veel voor bij rassen zoals de bloedhond bijvoorbeeld.
De roodachtige slijmhuid, die normaal is afgedekt door het derde ooglid is zichtbaar. Doordat dit gevoelige weefsel niet is afgedekt ontsteekt het gemakkelijk, door vuil, stof, zelfs sterke wind beïnvloedt deze aandoening.
-Distichiasis: dit is een erfelijke afwijking waarbij de hond een extra rij wimpers heeft.

Ook deze haartjes schuren over de oogbol en irriteren, afhankelijk van de plaats waar de oogbol wordt geraakt. Vaak is operatief ingrijpen de enige oplossing van dit erfelijk probleem.

*Vreemde voorwerpen: bv. Zaadjes, kaf enz kunnen vasthaken in het oog. Zeker goed uitkijken na het rennen in het veld. (Als ze ectropion hebben dubbele oplettendheid)
Vechten, takjes in het oog, doornen, het kan allemaal leiden tot conjunctivitis.

*Honden met cataract ( vaak ouderdomscataract: de vezels ondergaan een herschikking en er treedt een tekort aan vocht op in de al wat oudere lens, dit veroorzaakt de irritatie) kunnen ook conjunctivitis krijgen.

* Zie Kynologische Woordenlijst en Uitdrukkingen

<< index-pagina >>