De reukzin van de hond is een van de opmerkelijkste zintuigen van de hond.
Elke hond heeft de instinctieve drang om aan alles te snuffelen, mensen, andere  honden, voorwerpen, bomen, enzovoort...
Via de reuk doet de hond allerlei informatie op. Dit zintuig is ongeveer een 1.000.000 maal gevoeliger dan ons reukorgaan !!
Het is alsof je hond bij elke wandeling de dagelijkse krant leest en dan wel de laatste editie. Wie is er geweest, wat is er gebeurd, reu, teef, interesse of afkeer dat alles komt onze hond te weten door middel van zijn reukorgaan.

In de hersenen van de hond zijn 40 keer zoveel keer cellen gereserveerd voor het herkennen van geuren als bij de mens.
Dat is dan ook de voornaamste reden waarom de hond gebruikt wordt als speurhond (narcotica), bommen, gaslekken en zelfs truffels, nadat ze hiervoor specifiek een opleiding kregen.

Een deel van de grotere gevoeligheid van de hondenneus is toe te schrijven aan de grotere omvang van het zintuigveld in de neusholte, dat gevoelig is voor de geurprikkels (area olfactoria). Bij de mens meet dit veld ongeveer 3 vierkante cm, bij de hond ongeveer 130 vierkante cm……Bovendien liggen de reukgevoelige cellen veel dichter bij elkaar zodat het aantal cellen per vierkante cm. groter is.

Net zoals bij de mens bestaat de neus uit twee helften, die van elkaar gescheiden zijn door het neustussenschot. Dit is het kraakbenig verlengde van het ploegschaarbeen.
De totale neusholte is bekleed met slijmvlies waarin drie typen cellen voorkomen:

Slijmcellen : scheiden slijm af zodat het vuil en stof er blijft aankleven en zo door de trilhaarcellen kan worden verwijderd. Het slijm maakt ook de ingeademde lucht vochtig en op temperatuur, dit om uitdroging in de luchtwegen te voorkomen.

Trilhaarcellen : zijn hierboven reeds aangehaald: deze cellen werken het vuil en het stof dat erop terechtkomt naar buiten.

Reukcellen: helpen allerlei geuren te analyseren, zodat het dier in staat is om de verschillende "luchtjes" waar te nemen, bv. Voedsel, lichaamsgeur van andere dieren, gevaar enz… .

De neus van een gezonde hond voelt koel aan en is vochtig.
De neus wordt door uitscheiding van bepaalde cellen vochtig gehouden. Deze cellen worden geactiveerd als het zintuig nieuwe geuren ontdekt. De "geurdeeltjes" worden door deze uitscheiding opgelost en vervolgens in contact gebracht met de reukcellen.

Soms kan een te droog aanvoelende neus wijzen op een stofwisselingsprobleem.
Dit hoeft echter niet altijd zo te zijn. Maar een vochtige neus is in ieder geval beter voor het ruiken en ter bescherming van de neushuid zelf.

Door een te droge neus kunnen er ook nog kleine huidirritaties ontstaan aan de neus, omdat een hond nu eenmaal graag de neus als gereedschap gebruikt om in de grond te wroeten of dwars door een dichte heg of struik te gaan.

Een of twee druppels amandelolie op een te droge neus met eventuele kloven werkt verlichtend.

1. Verandering van neuskleur.
De neus zit vol haarvaatjes, kleine bloedvaatjes die normaal vol helderrood bloed zitten.

Een hond waarvan de neus er opeens blauwig gaat uitzien, kan cyanose krijgen, een aandoening waarbij het bloed niet genoeg zuurstof bevat. Cyanose duidt op ademhalingsproblemen die kunnen worden veroorzaakt door hartaandoening.
Cyanose is altijd een noodgeval waarmee u naar de dierenarts moet. Maar de neuskleur is niet altijd een aanwijzing, want bij honden met een donkere neus ziet men de blauwige kleur niet.

Sommige honden raken af en toe hun pigment kwijt, waardoor de neus wit of roze wordt.
Zelden is dit een kwestie van slechte gezondheid. Dobermanpinchers en Rottweilers zullen eerder deze aandoening, vitiligo genaamd, krijgen. De huidcellen verliezen wat van hun melanine. Honden met echte vitiligo krijgen nooit hun huidskleur terug, maar verder is het een onschuldige aandoening.

Een goede natuurlijke behandeling tegen pigmentverlies is een combinatie van zeewier,vlierbes,brandnetel en chlorophyl.

Andere rassen zoals Collies, Siberische husky's, Amerikaanse Eskimohonden Alaskan Malamutes (maar ook bijvoorbeeld onze Golden Retrievers) raken enkel in de winter hun pigment kwijt. Vroeger dachten dierenartsen dat deze aandoening werd veroorzaakt door het felle zonlicht dat weerkaatste en de neus wit bleekte, of door een combinatie van kou en trauma, omdat de honden hun neus dikwijls als sneeuwschuif gebruiken. Maar ook in de warme klimaten krijgen sommige honden "winterdepigmentatie". Dit is nl. een totaal onschadelijke aandoening, als men al van een aandoening mag spreken.

2. Hooikoorts.
Honden met een allergie zijn eerder kriebelig dan snuffelig en krijgen af en toe toch een druipneus. Wanneer er een druipneus bij te pas komt dan is het meestal een inhalerings-allergie veroorzaakt door stuifmeel, schimmels e/o stof.
Indicatie : Er is een afscheiding (waterig) uit ogen en neus.
Typisch voor een allergie kan zijn: tegelijk bij de neusloop: likken aan de poten, rode binnenkant van de oren (wat normaal gezien roze van kleur is.).
De hond zal eventueel krabben en heftig wrijven met de neus over de grond.
Dit komt veelal voor in het pollenseizoen (juli en augustus)
In geval van allergie moet uiteraard eerst onderzocht worden waaraan de hond allergisch is en dan kan men gaan "desensibiliseren" (ervoor zorgen dat het afweersysteem van de hond niet meer zo fel op de allergieopwekkende stoffen reageert) met homeopathische middelen, of verdunningen van het allergeen (datgene wat de allergie veroorzaakt)

3. Blokkades.
De hondenneus kan zoveel zuigkracht hebben dat hij twijgjes of zelfs steentjes opzuigt. Maar dit kan ook eenvoudigweg een grasaartje zijn, een insect. In dit geval gaat het niezen in aanvallen (paroxismaal).

tip : Een snelle manier om na te gaan of er iets in de neus zit: houdt een spiegeltje voor de neus van de hond. Wanneer een van de twee kanten niet beslaat dan zit de kant waar geen damp op het spiegeltje verschijnt dicht! De meeste voorwerpen zitten vlak bij de buitenkant en u kan ze misschien zien als je met een zaklamp in de neus schijnt.
Je kan zelf proberen het voorwerp (bv. grasaar) te verwijderen met een pincet met afgestompte punten. Vertrouwd u uw dokterskunsten niet dan zou ik de behandeling overlaten aan de dierenarts.

4. Virusinfecties- bacteriële infecties-schimmelinfecties.

4.1. Virusinfectie.
Het gebeurt wel eens dat een hond een virusinfectie oploopt waarbij vaak een heldere neusafscheiding hoort. De meeste virusinfecties gaan binnen een paar dagen gewoon over, maar intussen is uw hond wel een "besmettingshaard" voor andere honden. Denk daaraan als je te maken krijgt met pups of oudere en verzwakte dieren in de omgeving van de "zieke" hond.

Honden die een beetje als "serreplantje" gehouden worden en bij de minste regendruppel binnenshuis moeten blijven, kortharige rassen, zijn nogal eens gevoelig voor rhinitis. Deze kunnen zich moeilijker aanpassen aan plotse weersveranderingen. Toch kunnen ook robuuste honden kouvatten. Overigens wil dit niet zeggen dat men met de hond telkens opnieuw in de gietende regen naar buiten moet om hem te harden!
De aandoening begint met veelvuldig niezen. De hond strijkt met de poten over de ogen en de neus. Eerst kan je een waterige afscheiding vaststellen, daarna etterige.
In een gevorderd stadium kunnen er korstjes aan de neusgaten verschijnen. Hierbij moeten wel aandacht schenken dat de neusgaten niet gaan dichtkleven, want de hond kan hierdoor ademhalingsklachten en zelfs ademnood krijgen.

OPGELET: neusverkoudheid treedt vaak op als bijverschijnsel van, onder andere, hondenziekte.

Er zijn ook nog andere oorzaken van rhinitis dan een virus: irritatie van het neusslijmvlies door stof, pollen (allergieën) rook en vreemde voorwerpen.

Tip : neem de hond mee in de badkamer terwijl u een douche of een warm bad neemt.
De luchtvochtigheid is daar veel hoger en zeer goed voor verstopte hondenneuzen.

Een doormidden gesneden ui 's nachts in de slaapplaats leggen. 's Anderendaags een dikke schijf afsnijden en opnieuw op een schaaltje leggen. De buitenste snede gooit u weg: dit is een magneet voor virussen en bacteriën. Bijkomend effect op de neusslijmvliezen: die gaan ontzwellen.

De neus verzorgen met lauwwarme kamillethee om voorzichtig schoon te maken. (Bij droge neus, kloofjes, wondjes, korstjes…) Dan deppen met zoete amandelolie.

4.2. Bacteriële ontsteking

4.2.1. Neusbijholteontsteking.
In het voorhoofd van de hond liggen de neusbijholten (sinussen) die ontstoken kunnen geraken ten gevolge van bacteriën of vreemde voorwerpen in de neus. De symptomen van sinusitis zijn: gebrek aan eetlust, niesaanvallen en een gele afscheiding uit de neus. De dierenarts zal de juiste diagnose moeten stellen omdat er verschillende aandoeningen zijn met deze symptomen. Sinusitis kan ook een slechte adem veroorzaken.

Tip: droge,korstige, gekloven neuzen kan je ook schoonmaken met een babydoekje met Aloë Vera. Breng wat vochtinbrengende crème aan op natuurlijke basis van aloë Vera.

5. Omgekeerd niezen.
Het klinkt als een herhaaldelijke, aanhoudende snurk.
Het is een ineens optredende zeer geforceerde inademing. Het doet vreemd aan, maar is in feite iets normaal. Het heeft niet veel te betekenen al kan het worden veroorzaakt door een periodieke allergie.

Over het algemeen duurt het maar een paar seconden en kan ontstaan door opwinding, drinken van water, druk van de halsband.

Wanneer echter het omgekeerd niezen aanhoudt, raadpleeg dan uw dierenarts.

6. Neusbloeding. (Epistaxix)
Een neusbloeding is geen aandoening. Het is wel symptoom voor vaak andere zaken.
Meestal wordt een neusbloeding veroorzaakt door verwondingen, bv. ten gevolge van     een verkeersongeluk, een val of een klap.

Uw dierenarts dient altijd na te gaan waarom je hond een neusbloeding kreeg.
In de meeste gevallen stopt de neusbloeding vanzelf. Wanneer een neusbloeding vaak terugkeert zijn er meestal andere oorzaken.

Mogelijke oorzaken:
*tumoren
*tandwortelabcessen
*een vreemd voorwerp in de neus
*een ernstige bijholteontsteking
*veel niezen (allergie bv.)
*te hoge bloeddruk.
*longbloeding
*Springen van een adertje

Houdt het dier na een neusbloeding zo rustig mogelijk en leg een koud kompres of een ijsklontje op de neusrug. NOOIT watten of gaas in de neusholten doen.
Hetzelfde geldt voor neusbloedingen die optreden na een trauma (een ongeluk bv.)

LET OP: Bij het transport moet je erop letten dat de kop zijwaarts lager ligt dan de rest van het lichaam, dit om te voorkomen dat geronnen bloed in de longen terechtkomt.

Sommige vergiften kunnen ernstige neusbloedingen veroorzaken, bijvoorbeeld rattenvergif, maar ook anticoagulantia (stoffen die de bloedstolling verlagen).
Het kan soms nodig zijn een RX te nemen van de neus. Om de oorzaak van de bloeding te achterhalen.
Bloedtests zijn vaak noodzakelijk om uit te zoeken of het hier eventueel gaat om een auto-immuunziekte.

7. Verdikte neushuid.
Op latere leeftijd kan de huid van de neus van de hond wat in dikte toenemen. Dit is niet te voorkomen, maar men kan wel de oppervlakte van de neus soepel houden met wat vaseline, of een neutrale, ongeparfumeerde zachte crème, die ook door mensen wordt gebruikt.

Je houdt de hond dan echter een tijdje bezig zodat hij de crème niet meteen aflikt, wat uiteraard een natuurlijke reflex is van de hond.

8. Zonnesteek.
Je kan zonnebrand (en ook huidkanker bijgevolg) voorkomen door oren neus en buik van je hond in te smeren met zonnebrandcrème.

Neuzen met weinig pigment zijn zeer gevoelig voor zonlicht, wat tot pijnlijke verbrandingen kan leiden.

                                                                                          << index-pagina >>

                                                                                     © van het Labber Kampje Cavaliers