Hotspot

Een hotspot moet men niet verwarren met hutspot…….al heeft het overeenkomsten: Met beide heeft te maken met opeten van….. hieronder een uitleg !

Hot Spot is Engels voor “hete plek”…. Redelijk veel hondenbaasjes hebben het in de loop van tijd wel eens meegemaakt. Hun hondje lijkt op een plekje wat jeuk te hebben, maar och, het is toch niets alarmerends ? Maar dan…op een ochtend ochtend worden ze begroet door een treurig kijkend hondje met een fikse kapotte plek op zijn dij, op zijn buik, op zijn kop of achter zijn oren. Die plek is vaak drijfnat en ziet eruit als rauw vlees. Alleen er naar kijken doet al pijn. En dan meteen  naar de dierenarts die dan met een beminnelijke glimlach zegt:  “O ik zie het al, een hotspot”.

“Nou da’s mooi”, denk je bij jezelf, “maar waarom doet mijn hond dat nu, en hoe komt ie er nou van af”.

Vaak is de eerste aanleiding voor het ontstaan van een hotspot al niet meer te achterhalen en kan eigenlijk van alles zijn dat lokaal wat irritatie geeft.

Een insectenbeet van bijvoorbeeld een vlo, teek, vliegjes, mijtjes of een plant kunnen een hotspot veroorzaken, het is namelijk een soort van overgevoelige reactie van de huid. Maar bijvoorbeeld ook een klit waaronder irritatie ontstaat.

De hond begint te krabben en/of te bijten om de jeuk te verminderen. Helaas heeft dit meestal een behoorlijk averechts effect, de jeuk wordt alleen maar erger en zie daar is de vicieuze cirkel rond. Er ontstaat een korst die herstel van de huid moet bewerkstelligen, maar ook deze korst geeft weer jeuk.

Op dat moment is alleen het doorbreken van deze cirkel nog maar een oplossing. Om die reden moet er in ieder geval voor gezorgd worden dat het bijten of krabben stopt. Dit kan soms door de hond een kap op te zetten of een sok om zijn poot doen.

De wond moet worden kaalgeschoren, gewassen en gereinigd worden met Betadine of met een Biotex-oplossing. Daarna kan de wond gezalfd of gesprayd worden. Hiervoor zijn diverse sprays en zalven die   op de wond gebruikt kunnen worden. De meeste van deze smeerseltjes combineren een antibioticum met prednison-achtige (jeukremmende) stof. Soms bevatten ze ook nog een geurstof  om het bijten onaangenaam te maken.

Een goed alternatief voor deze stoffen is soms een paar druppels Tea-tree olie (het liefst verdund op de wond aanbrengen).

Daarnaast zijn er homeopathische zalven of samen gestelde lotions (huidlotions) in de handel die geen prednison-achtige stoffen bevatten en dezelfde werking hebben als de hiervoor beschreven smeersels.   

Het wassen dient de eerste twee of drie dagen herhaald te worden. Het smeren dient gestopt te worden op het moment dat de wond totaal genezen is (de korst moet helemaal verdwenen zijn). 

Helaas, een enkele keer is het noodzakelijk een prednison-achtige stof voor inwendig gebruik voor te schrijven. Middels injectie of tabletten wordt deze dan toegediend in de hoop dat het bijten of krabben daardoor snel vermindert. Als de bijtwond zo erg is dat dit nodig is, zal ook een antibioticum in tabletvorm worden voorgeschreven.

Over het algemeen zijn deze hotspots een eenmalig probleem, maar bij sommige honden komen ze steeds weer terug. De ene plek is nog niet genezen of de volgende kondigt zich al weer aan. Dan is het zaak om dieper op de achterliggende oorzaak (vaak een allergie of een parasieten-infectie) in te gaan.

 

                                                                                      << INDEX-PAGINA >>

                                                                                   © van het Labber Kampje Cavaliers