De wolf en zijn familie.

Wolven zijn de grootste hondachtigen, maar hebben hun slechte reputatie niet verdiend. Het zijn welis-waar felle roofdieren, maar ze zijn ook geduldig, mild en behulpzaam, en het zijn uitstekende ouders. Er zijn twee soorten wolven in de wereld. De grijze wolf leeft voornamelijk in Centraal- Azie, Siberie en Noord-Amerika; en enkele leven in Noord- Europa en het Midden- Oosten. Maar de tweede soort, de rode wolf, is veel zeldzamer en leeft alleen in wildreser-vaten in Noord-Amerika: in North Carolina en op eilanden voor de kust van South Carolina en Mississippi.

Wolven leven in familiegroepen, troepen, van 7 tot 20 dieren. Twee leiders, het alfa- mannetje en - vrouwtje, zijn verantwoordelijk voor het welzijn van de troep. Na de geboorte van jongen verzorgt de moeder ze in het hol; de vader brengt eten.

                     Wolvenfeiten op een rijtje
 

Naam

Wolf

Aantal soorten

2

Familie

Canidae

Orde

Carnivora

Kop- romplengte

100-160 cm

Volwassen gewicht

20-80 kg

Verspreiding

EurAzie, Midden- Oosten en Noord- Amerika

Habitat

Alle habitats op het noordelijk halfrond, behalve tropische regenwouden en woestijnen

Voedsel

Grijze wolf: zoogdieren (hert, bizon);
Rode wolf: kleine prooien

Sociale structuur

Familiegroep met een volwassen paar en hun jongen; jacht in groepen

Draagtijd

2 maanden

Aantal jongen per dracht

1-12

Geboortegewicht

450 g

Levensduur

In het wild meestal 4 jaar

Status

Doet het goed in Alaska, Canada en Noord-Azie; bedreigd in andere gebieden, uitgeroeid in West-Europa.

Dodelijke samenwerking voor de jacht noodzakelijk

Een troep wolven jaagt gezamenlijk op een muskusos. Ze proberen een dier van de kudde te isoleren en naar andere wolven te drijven die in een hinderlaag liggen. Dit gedrag, gezamenlijke jacht, vereist intelligentie en samenwerking, maar werkt niet altijd. Zelfs na een tiental aanvallen achter elkaar kan het gebeuren dat een wolventroep er niet in slaagt een sterk en alert prooidier neer te halen.

Hoe gaat het met jou?
W
olvengehuil is de manier waarop deze dieren communiceren. Wolven huilen als ze gelukkig of eenzaam zijn. Maar ze huilen ook om de troep bij elkaar te brengen of om andere wolven te waarschuwen. Als er een begint, valt de rest vaak in.
Hondenfamilie: Verre en nabije verwanten.

E
nkele verwanten van de wolf uit de familie van de hondachtigen, de Canidae op een rijtje. De dieren verschillen in vorm, afmeting en temperament, maar hebben allemaal een diepe borst, een ruige staart en opstaande oren. Anders dan beren, die tot hun nauwste verwanten behoren, lopen honden op hun tenen; hierdoor kunnen ze hard rennen. En anders dan katten, die prooien pakken met hun scherpe, intrekbare nagels, gebruiken hondachtigen hun dikke niet- intrekbare nagels om holen te graven.

D
ankzij hun uitstekende uithoudingsvermogen kunnen honden prooien vangen door ze uit te putten. Het scheelt wel dat het sociale dieren zijn: ze leven en jagen in een groep. Hierdoor kunnen deze carnivoren grotere dieren vangen dan ze in hun eentje zouden kunnen; de grotere prooi is ook ruim voldoende om een groter groep te voeden. Veel honden zoeken een partner voor het leven en alle leden van een hondengezin helpen de jongen voeden en verzorgen.

 

Verschillende honden
  • Afrikaanse hyenahonden jagen op zebra's, impala's en gnoes. Elke hond heeft een vacht met een uniek vlekkenpatroon.
  • Coyote is een behendige jager
  • Rode vos
  • Jakhalzen vechten om het beste stuk van een karkas. De dieren behoren tot de vier jakhalssoorten die leven op de savanne, of grasachtige vlakte, van zuidelijk en oostelijk Afrika. (Een soort, de goudjakhals komt ook voor in Zuidoost- Europa en zuidelijk Azie.) Omdat jakhalzen hetzelfde voedsel eten als leeuwen, laten ze het doden vaak aan de groter roofdieren over. Zodra de leeuwen klaar zijn met eten, komen de jakhalzen tevoorschijn en eten de restjes op.

Van tam naar wild

Twee dingo's - wilde honden in Australie - bijten en grommen naar elkaar in hun gevecht om de positie van 'top- hond', dat wil zeggen leider van de troep. Dingo's zijn verwilderd, wat betekent dat ze ooit door mensen getemd zijn maar nu weer wild geworden zijn. In de steentijd brachten Aziatische jagers - voorouders van de huidige Australische aboriginals - hun huishonden mee toen ze in kano's over de Indische Oceaan naar Australie kwamen. Maar toen de honden op het continent aankwamen, veranderden ze weer in wilde honden, die we nu dingo's noemen.

Van wild naar tam

Een groep Siberische husky's trekt een slede over de sneeuw van Alaska. Van alle tamme honden lijkt de husky het meest op de wolf. Van een afstand wordt de husky met zijn smalle snuit, puntige oren, dikke vacht en lange poten vaak voor een wolf aangezien. Net als zijn wilde verwanten is een Siberische husky meestal gehecht aan de leider van de troep, in dit geval de mens. Uit onderzoek blijkt dat tamme honden direct afstammen van wolven en misschien al 100.000 jaar door mensen getemd worden. Huiskatten zijn waarschijnlijk pas sinds 7000 jaar geleden door de mens als huisdier gehouden.

 

                                                                                    << index-pagina >>

                                                                              © van het Labber Kampje Cavaliers