|
Wanneer de wond
grondig gereinigd is kan hij gedesinfecteerd worden. Dat kan in
principe met ieder desinfectans gebeuren en jodium is daarbij
vanouds een uitstekende keus. Povidon-jodium verdient de voorkeur
boven jodiumtinctuur, omdat het minder prikt en de weefsels minder
irriteert.
Na reiniging en desinfectie kan bepaald worden of de wond gesloten
kan worden. Dat sluiten kan heel eenvoudig gebeuren d.m.v. van een
verband of pleister of zo nodig met behulp van hechtingen. Een wond
die gesloten wordt geneest sneller, mooier en met minder
complicaties dan een wond die open blijft. Wonden die, in samenhang
met de mate van verontreiniging, ouder zijn dan acht a twaalf uur
kunnen niet meer gehecht worden. Indien men ze toch wil hechten,
moeten ze eerst "opgefrist" worden. Dat wil zeggen dat er een verse
wond gemaakt wordt door bijvoorbeeld de wondranden weg te snijden.
De genezing van een gesloten wond noemen we een genezing "per primam".
Doorgaans kunnen afhankelijk van de leeftijd van de patiënt de
hechtingen na een a twee weken verwijderd worden. Heel gebruikelijk
is een periode van tien dagen.
Wanneer een wond sterk verontreinigd is of er veel weefsel ontbreekt
kan hij niet gesloten worden. De wond moet dan "per secundam"
genezen. De tijdsduur van de wondgenezing is dan afhankelijk van de
grootte van de wond en
de beschadiging
van het weefsel. De wondgenezing per secundam kent vier stadia:
1. Het demarcatiestadium.
In deze fase worden verontreinigingen en niet levensvatbaar weefsel
door de patiënt afgestoten. Soms is er veel weefsel zo beschadigd
dat er geen herstel mogelijk is. We zien dat vooral bij dieren die
vastgezeten hebben in klemmen. Ook bij verbrandingen en dergelijke
kan veel weefsel verloren gaan. Het spreekt vanzelf dat de duur van
dit afstotingsstadium afhankelijk is van de ernst van de
beschadigingen. Sodabaden en natte verbanden kunnen in dit stadium
veel goeds doen.
2. Het granulatiestadium.
In dit stadium van de wondgenezing wordt het hiaat opgevuld met een
eigenaardig, korrelig weefsel dat bij aanraking gauw bloedt. Het is
dus van belang om beschadiging van dat granulatieweefsel zoveel
mogelijk te vermijden, bijvoorbeeld d.m.v. een droog verband. Om te
voorkomen dat het verband aan de wond gaat plakken is het aan te
bevelen om direct op de wond een paraffinegaasje aan te brengen.
3. Het epithelisatiestadium.
Wanneer de opening is opgevuld met granulatieweefsel, wordt dat
vanaf de wondranden bedekt met nieuwe huid: epitheel. Wanneer de
wond met nieuw epitheel bedekt is, is het voornaamste gedeelte van
de wondgenezing voorbij. Er is dan geen verband meer nodig. Daarna
komt dan nog een, langdurig stadium.
4. Het cicatrisatiestadium.
In dit laatste stadium van de wondgenezing trekt heel geleidelijk
het met epitheel bedekte granulatieweefsel samen en verbindweefselt
tot een litteken dat steeds kleiner wordt. Dit stadium kan maanden
tot jaren duren.
De genezing per secundam van een wond is een zeer interessant proces
om mee te maken. De verschillende stadia van de wondgenezing zijn
met het blote oog gemakkelijk van elkaar te onderscheiden. Goed
kijken geeft een behoorlijk inzicht in de vorderingen die de
genezing maakt. Daarbij is ingewikkeld instrumentarium niet nodig.
Met een schaar en wat eenvoudige, ouderwetse verbandmiddelen kom je
een heel eind.
© R.J. Stekelenburg 1992
<< index-pagina >>
© van het Labber Kampje
Cavaliers
|
|
