Schildklier aandoeningen bij de hond

Schildklier aandoeningen bij de hond.

Functie schildklier
De schildklier is een vlindervormig orgaan dat in de hals op de luchtpijp is gelegen. De schildklier produceert hormonen die belangrijk zijn voor de regulatie van de stofwisseling. Deze stofwisselingsfactor, de D4, dient te liggen tussen de 11,2 - 47,1.

Een andere nogal eens voorkomende aandoening is dat de schilklier te weinig hormoon afgeeft, waardoor de hond sloom wordt. Mede hierdoor zijn honden die een tekort aan het schildklierhormoon hebben vaak wat zwaarder. Dit hormoon de zgn. TSH dient een waarde te hebben van 0,04. De aandoening komt redelijk vaak voor. Schattingen lopen uiteen van 1 op 150 tot 1 op 500 honden. Grote- tot middenslag honden zijn vaker aangedaan dan de kleinere rassen.
In de meeste gevallen wordt de schildklierafwijking verkregen op latere leeftijd. Aangeboren gevallen zijn wel beschreven, maar komen zeer sporadisch voor.

Deze pups groeien niet normaal.

Schildklierafwijkingen worden onderverdeeld in twee vormen.

de auto-immuun aandoening. Hierbij geldt dat het afweersysteem van de hond zijn eigen schildklier aanvalt en stukmaakt. Deze periode van schildklier destructie kan 3-4 jaar duren totdat er zoveel schildklier kapot is gemaakt dat er te weinig hormoon geproduceerd wordt.
de atrofie aandoening. Letterlijk betekent dit dat de schildklier steeds kleiner wordt (atrofie). De schildkliercellen worden vervangen door vet. Een mogelijke oorzaak is nog niet bekend.

De effecten het schildklierhormoon is door het gehele lichaam aanwezig. De afwijkingen die bij deze aandoening enorm variabel. Dit betekent dat meerdere orgaansystemen aangedaan kunnen zijn, maar ook dat per individu de symptomen zeer wisselend zijn. Heel vaak zien we problemen met de vacht en huid. Haarverlies op de staart, flanken of achter de oren. Donkerder worden van de huid; droge, wat schilferige huid. Gewichtstoename, sufheid, sloomheid, algehele desinteresse, neiging naar warme plekken te gaan, langzame hartslag en onvruchtbaarheid. Enkele extreme en minder vaak voorkomende afwijkingen zijn: sperzwakte, lage lichaamstemperatuur, afwijkingen van het zenuwstelsel: verlammingen en kreupelheden, alsmede een verminderde contractiekracht van het hart.

Diagnose
De diagnose kan gesteld worden doormiddel van bloedonderzoek. Hierbij wordt de hormoonconcentratie gemeten. Als het vermoeden op een auto-immune aandoening aanwezig is, kan het zinvol zijn om op 'auto-antilichamen 'te laten testen. Daarnaast zal ook een hormoonconcentratie meting noodzakelijk zijn. Dit omdat er grijze gebieden. Honden kunnen dan van beide schilklier aandoeningen last hebben.

Behandeling
Deze bestaat uit het geven van een speciale combinatie van lichaamseigen mineralen. Hierdoor wordt hormoon productie gestabiliseerd tot een normale waarde. Het lichaam van uw hond reageert binnen enkele dagen tot enkele weken. Dit is geheel afhankelijk van de ernst en de tijdsduur dat uw hond de aandoening heeft.
Bij het aanvangen van de behandeling kan soms enige verergering optreden. Dit lijkt ernstig, echter is het niet.
U mag de dosis dan tijdelijk verminderen.

Bron: Huisdierendokter
http://www.huisdierendokter.nl

<< index-pagina >>