Paracetemol en aspirine.
 

Het is zeer onverstandig om met een zieke hond of kat thuis te gaan
dokteren en het dier Paracetemol en Aspirine (Acetylsalicylzuur) te geven.

Katten kunnen Paracetamol niet en Aspirine slechts heel langzaam afbreken zodat
er al snel sprake kan zijn van een overdosis en dus een vergiftiging. De verschijnselen
van een Aspirine vergiftiging zijn voornamelijk braken (eventueel met bloed) en
algeheel ziek en sloom zijn.

Paracetamol geeft aanleiding tot een verandering in de rode bloedcellen, waardoor
ze te weinig zuurstof kunnen vervoeren. Het dier krijgt dan een zuurstof tekort met
alle gevolgen van dien. Verder kan ‘n kat ook gaan speekselen en kan er zwelling
van de kop en de voeten optreden.

Voor een Aspirine vergiftiging bestaat er geen specifiek tegengif (=antidoot *).
Wel kan er een behandeling worden ingesteld om beschadiging van het maagslijmvlies
te voorkomen. Voor een vergiftiging met Paracetamol bestaat wel een behandeling
maar vaak komt een behandeling te laat.
 
Ook aan honden kan beter geen Aspirine of Paracetamol gegeven worden, omdat ook
zij last kunnen krijgen van bovenstaande vergiftigingsverschijnselen, zij het wat minder
snel dan katten. Het is overigens per definitie fout om medicijnen die u als mens gebruikt
op eigen initiatief aan een hond of kat te geven. De dosering (mg/kg) is vaak al sterk
afwijkend en niet ieder humaan geneesmiddel is ook geschikt voor honden en/of katten,
zoals u kunt opmaken uit het Paracetamol voorbeeld.
Voor mensen op iedere hoek van de straat te koop, voor katten dodelijk!


* Antidoot is Acetylcysteïne, zuurstof toedienen.

 

                                                   << INDEX-PAGINA >>

                                                             © van het Labber Kampje Cavaliers