Oren en hun taal.

Opstaande oren of enigszins naar voren gericht :  "Wat is dat?"
Teken van alertheid.

Oren duidelijk naar voren gericht met ontblote tanden en gerimpelde neus :
"Kijk goed uit wat je doet! Ik ben klaar om te vechten"
De actieve, agressieve uitdaging van een dominante en zelfverzekerde hond.

Oren plat naar achter met ontblote tanden en gerimpelde neus :
"Ik ben bang, maar ik zal mezelf verdedigen als jij mij probeert pijn te doen"
Een angstig-agressief gebaar van een niet-dominante hond die zich bedreigd voelt.

Oren plat naar achter maar de tanden zijn niet zichtbaar, glad voorhoofd, lage lichaamshouding :
"Ik accepteer jou als mijn sterke leider. Ik weet dat jij me geen pijn doet,
want ik vorm geen bedreiging voor jou"
Een gebaar van onderworpenheid en vredelievendheid.

Oren naar achter met de staart omhoog, knipperende ogen en ontspannen open mond : "Hallo! Volgens mij gaan we samen pret maken"
Een vriendelijk gebaar, vaak gevolgd door wederzijds besnuffelen of uitnodiging om te spelen.

Oren een beetje naar achter en naar opzij :
"Ik maak me zorgen om wat mij te wachten staat. Ik vind dit niet leuk. Ik kan gaan vechten of er vandoor gaan"
Een teken van spanning of opwinding; kan snel leiden tot agressie of angst, afhankelijk van de ontwikkeling van de situatie.

Oren snel naar achter en naar voor bewegen :
"Ik neem de situatie even in ogenschouw, dus maak je niet druk om mij"
Een onderworpen vredelievend gebaar van een hond die afwachtend is en niet zeker van zichzelf.

 

                                                             << index-pagina >>

                                                        © van het Labber Kampje Cavaliers