Het uiterlijk van de hondenoren variëren sterk al naargelang het ras, maar alle honden hebben een scherp gehoor.
Een hond kan trillingsfrequenties waarnemen die voor een mens onhoorbaar zijn. Vandaar het gekende voor de mens onhoorbaar "hondenfluitje".
De vorm van het oor variëert van de lange oren van bvb. de Bassethound tot de spits rechtopstaande oortjes van sommige Terriërs.
Zo heb je bijvoorbeeld de oren van de Cocker Spaniel die lang en lobvormig zijn en goed behaard. Ze gaan onmerkbaar over in het hoofd.
Zo heeft de Franse Bulldog "vleermuisoren", die goed rechtop staan en bedekt zijn met kort haar.

Hoewel de vormen tussen de rassen sterk kunnen verschillen, blijft de structuur en functie van het middenoor en binnenoor gelijk.

De delen van het oor.

1. Buitenoor (pinna).
Het vermogen om te horen begint al bij de oorschelpen, die de trillingen van de lucht opvangen en deze via de uitwendige gehoorgang verplaatsen naar het trommelvlies
Het buitenoor (oorschelp) is een kraakbeenstructuur overdekt met spieren en huid.
Het is bedekt met behaarde huid, net zoals de binnenkant van de oorschelp. De oorschelpen zijn zeer beweeglijk bij de meeste honden zodat het dier de geluiden kan volgen.
Het oorkanaal van de hond is L-vormig en loopt eerst een stukje naar beneden (de verticale gehoorgang) en het laatste stukje oorkanaal loopt naar binnen toe (horizontale gehoorgang).
Aan het eind van de horizontale gehoorgang bevindt zich het trommelvlies.
Geluidsgolven dringen door tot in het gehoorkanaal en botsen tegen het trommelvlies aan. Het vlies begint te trillen.

2. Het middenoor.
In het binnenoor bevindt zich de trommelholte met het trommelvlies (membrana tympani) en de kleinste botjes in het lichaam: de hamer, het aambeeld en de stijgbeugel. (malleus, incus, stapes). Deze drie botjes zijn met elkaar verbonden en functioneren als een stelsel hefboompjes:
De trillingen die worden opgevangen en tegen het trommelvlies aanbotsen, waardoor dit laatste gaat vibreren, laten de gehoorbeentjes (ossicula auditus) trillen en geven het geluid door aan de vloeistof in het binnenoor.
Dit systeem maakt het oor bijzonder gevoelig voor geluid, door de trillingen te versterken. Toch beschermen de gehoorbeentjes het binnenoor tegen te sterke trillingen van heftige geluiden, omdat hun beweging beperkt is.

3. Het binnenoor.
Dieper in het gehoororgaan bevinden zich het slakkenhuis (cochlea), zo genoemd vanwege zijn spiraalvorm, en het evenwichtsorgaan met drie halfcirkelvormige kanalen, die beweging kunnen waarnemen. (Dit is zeer belangrijk, want bij verandering in de stand van de kop, verandert de plaats van de vloeistof in één van de buisjes. De haarcellen die zich in de buisjes bevinden sporen die verandering op en geven die door aan de hersenen. De hersenen geven op hun beurt de signalen door aan spieren om zich te spannen zodat het dier niet valt.)
In het slakkenhuis worden geproduceerde geluidsgolven omgezet in electrische signalen die via de gehoorzenuw aan de hersenen worden doorgegeven.

Voorkomen van oorproblemen.
Vooral honden met "hangoren" kunnen nogal eens ten prooi vallen aan ontstekingen omdat de oorschelpen, die dan nog vaak sterk behaard zijn, de gehoorgang afsluiten waardoor en weinig zuurstof en frisse lucht in de oren kan komen. Hierdoor gaat het aanwezige oorsmeer, door de warmte vloeibaar worden en gaat infecteren.

Zo is een neveneffect van het verbod op het couperen van de oren is: meer voorkomende oorontstekingen.

Sommige rassen hebben nauwe en of harige gehoorgangen, die snel verstopt raken met oorwas. Zelfs rassen met brede en weinig behaarde gehoorgangen hebben soms last van teveel aan oorsmeer. Hierdoor kan een prop ontstaan die de gehoorgang afsluit!

Verzorging:
* Luchten van de oren (wanneer de hond slaapt een oor omhoog leggen. Volgende keer het andere oor.
* Het overtollige haar uit de gehoorgang verwijderen dwz.met een pincet de gehoorgang "trimmen".
* Ruiken aan het oor. Oorschelp omhoog: en snuffel maar eens goed aan dat hondse oor.
* Nakijken op eventuele ongewenste zaken: graszaden bijvoorbeeld. Die uiteraard verwijderen met een pincet. Als dit niet lukt niet verder prutsen, maar naar de DA gaan! Overtollig oorsmeer, dat eventueel nog scherp ruikt, lopend oor enz.
* Elke week verzorgende druppels inbrengen: om te voorkomen dat parasieten zich kunnen nestelen in dat oor. Vuile oren kan je reinigen met olijfolie (lauw niet warm!) en een keukenrolpapiertje. Gebruik nooit wattenstaafjes, want daarmee schuift u het oorvuil naar het trommelvlies in plaats van dat u het verwijdert. U kunt ook de olie in de gehoorgang druppelen. Maar er zijn nog andere middelen op natuurlijke basis voorhanden.

Gezonde oren:
Die zijn glad, reukloos en hebben een wat vettig glanslaagje. Een weinig haar is aanwezig en de huid ziet bleekroze.

Veel voorkomende oorproblemen.
 

A. Uitwendige oorontsteking of otitis externa.

1. Veroorzaakt door: oormijt
Symptoom:
Dit wordt eerst en vooral opgemerkt doordat de hond zich vaak gaat krabben aan een of beide oren. Met de kop herhaaldelijk schudden betekent eveneens vaak jeuk of pijn aan een of beide oren!
Oormijten zijn lastig te zien, maar ze produceren een korrelige roodbruine afscheiding, uitzicht van donkerbruine korstjes, aan de ooruitgang. Ga naar een dierenarts bij oorproblemen!
Met een otoscoop (instrument met lichtje en vergrootglas om in de oren te kijken) zijn (soms want ze zijn lichtschuw)dan witte krabachtige parasieten te zien (spinachtigen). Oormijten graven gangetjes in de gehoorgang en voeden zich met het vuil en dode cellen in het oor. Ze veroorzaken enorme jeuk.
Oormijten zijn niet zo gemakkelijk te verwijderen., veel middeltjes doden wel mijten, maar de meeste zoeken een plaatsje om te overleven en zo herbegint het hele proces wanneer het middel is uitgewerkt. Om het even welk middel je kiest, om de oormijten te doden, gebruik dit zes weken. Omdat een oormijt een levenscyclus heeft van vier weken en dus op die manier alle oormijten aangepakt worden.

In een duidelijk geval van oormijt:
1. Het oor goed reinigen: spoelen: hiermee "verdrinken" veel oormijten en wordt de gehoorgang schoongemaakt waardoor oormijten zich minder kunnen nestelen.

2. Verwijder het overtollige haar: door het uit te trekken met een pincet of bij een gevoelige hond: de haartjes kort knippen met een klein schaartje met afgeronde punten.

3. Homeopathisch:
a. Voor inwendig gebruik:
Oormijt in het algemeen:
Belangrijk: Bij vastgestelde oormijt, moeten alle in huis aanwezige huisdieren behandeld worden tegen oormijt. Door het schudden met de kop gaat oormijt zeer snel over op andere honden en katten… .

4. Etherische olie
Tea-tree olie (natuurlijke essentiële olie): hiervan kan je 1 druppel op je vinger doen en hiermee de oorschelp inwrijven. Een druppel om de gehoorgang (eerste gedeelte met de vinger in te wrijven is goed. Rechtstreeks Tea-Tree in het oor druppelen MAG NIET!

Bacteriële oorontstekingen beginnen vaak met oormijten, met gisten of met een allergie. Soms duidt een oorontsteking ook op een slechte of verkeerde stofwisseling. Onderzoek van de dierenarts is dus van het allergrootste belang omdat de oorzaak moet aangepakt worden, niet enkel het probleem op zich.

B. Acute uitwendige oorontsteking:
Er zijn veel oorzaken (allergie, stofwisselingsproblemen, gisten, oormijten, kwetsuurtjes door plantenzaden, zwemmersoor ( = oren die vaak vochtig en warm blijven) enz.van een uitwendige oorontsteking, maar de symptomen blijven veelal dezelfde.
De meest voorkomende symptomen zijn:
a. jeuk en krabben aan het oor, schudden met de kop, kop scheef houden…
Bij nog niet ernstige ontstekingen kan de hond het prettig vinden dat je het oor masseert (aan de basis). Maar bij een geëvolueerde ontsteking kan de aanraking van het oor bijzonder pijnlijk zijn.
b. De oorschelp is vuurrood en vaak gezwollen. Er is een grote hoeveelheid wasachtige substantie te zien, in ernstige gevallen is dat pus. Wanneer de toestand van het oor verslechtert zal het oor gaan stinken.

Belangrijk: Een otitis externa dient onmiddellijk behandeld te worden omdat dit snel kan ontaarden in een otitis interna( middenoorontsteking) en zo kan het binnenste gedeelte van het oor aangetast worden, met alle gevolgen van dien.

C. Oorrandzweren.
Ontstaan als deze niet door schimmels zijn veroorzaakt, agv. krabwonden of door een ontsteking aan de uitwendige gehoorgang.

Fythotherapeutisch:
Een zeer doeltreffend middel is de St. Janskruidolie: dit werkt als antibioticum tegen schimmels en bacteriën. Het werkt pijnstillend en verzachtend.
De oorranden dienen twee maal per dag licht te worden ingewreven. 

Wanneer door het vele krabben dikke korsten zijn ontstaan en verhardingen, dan is Silicea D30 toe te dienen gedurende zeven dagen. 3X per dag. Indien nodig drie dagen verlengen.

D. Bloedoor of hematoom.
Kan ontstaan wanneer de hond met een oor flink tegen een voorwerp heeft geslagen. Een aanvaring met de kat van om de hoek kan ook een hematoom geven. Of een confrontatie met een soortgenoot.
Dit hematoom is een bloeduitstorting tussen de huid en het oorkraakbeen, het is een soort beweegbaar bloedkussentje. Meestal niet pijnlijk, maar wel sterk variërend in grootte (van een knikker tot een kippenei.)
Het veroorzaakt eveneens jeuk en het dier zal zich dan ook veelvuldig krabben. Vaak wordt hier chirurgisch ingegrepen.

E Middenoorontsteking.
Deze kan acuut of chronisch verlopen.
Als gevolg van griep, kouvatten of vocht dat in het oor achterblijft bij echte waterhonden.

Chronische middenoorontsteking ontsaat door een chronische luchtwegaandoening, een chronische amandelaandoening. De ziektekiemen komen via de buis van Eustachius in het middenoor terecht en planten zich vervolgens voort.

Symptomen.
Hevige oorpijn en slecht horen. In de meeste gevallen gaat deze oorontsteking gepaard met koorts. Het dier zal onzeker rondjes lopen: dit duidt erop dat het dier moeilijkheden heeft. Er kan evenwichtsverlies optreden of de kop kan overhellen naar één kant.
Een middenoorontsteking kan desastreus zijn voor jonge dieren. Eerst moet de koorts onder controle gehouden worden.
Bij een middenoorontsteking waarbij grote hoeveelheden oorsmeer worden geproduceerd die op honing lijkt. Vaak tergelijkertijd eczeem om de ogen en lippen te zien.
 
Belangrijk:
Als er sprake is van een voorwerp in het oor (graszaadje) niets in het oor druppelen voor je naar de DA gaat. Zelfs geen natuurlijke olie.

Omdat oorontstekingen zeer pijnlijk kunnen zijn en nefaste gevolgen kunnen hebben voor het gehoor, is de preventie zeer belangrijk. Hier kan niet genoeg de nadruk op gelegd worden: beter voorkomen dan genezen. Maar soms hebben we niet altijd alles in de hand. En wordt ons lievelingsdier ook eens ziek ondanks een uitstekende verzorging.

                                                                                          << index-pagina >>

                                                                                     © van het Labber Kampje Cavaliers