Een maagkanteling is een zeer ernstig probleem bij de hond. Het komt vooral voor bij grote rassen maar kan ook bij een kleiner ras voorkomen. Het start vaak na een maaltijd en begint met maagdilatatie (opgeblazen maag met gas). De buik van de hond wordt dik en vaak is er braken, echter niet van voedsel maar van wit doorzichtig schuim en slijm. Bij een maagdilatatie is de kans erg groot dat de maag zal kantelen. Dit kan met d eklok mee maar ook tegen de klok in gebeuren en welke kant maakt eigenlijk niet uit.

Maagdilatatie en -kanteling is een spoedaandoening.
Indien de maag enkel gedilateerd is moet ze zo snel als mogelijk worden gesondeerd onder lichte narcose en moet de maag worden gespoeld. Met wat geluk blijft een nieuwe dilatatie weg, zo niet dan moet er terug worden gesondeerd. Indien de maag reeds gekanteld is, zal de bloedtoevoer naar de maagwand afsluiten waardoor deze laatste kan afsterven. Dit gebeurt snel nl. al binnen enkele uren zodat een snelle interventie logisch is.

Een interventie houdt in dat men zal trachten te sonderen wat niet steeds kan omdat de ingang van de maag is afgekneld. Als het toch lukt en de maag kan worden gespoeld dan is de spoed even weg maar moet de dag erna een chirurgische maagvastankering
(pexie) gebeuren, dit om te beletten dat de maag opnieuw kantelt.
Onderzoek in het verleden heeft immers aangetoond dat kantelingen in 95 % van de gevallen terug optreden binnen de maand als er geen pexie plaatsvind.

Indien de maag niet kan worden gesondeerd, is spoedchirurgie noodwendig.
Met de moderne vorm van gesofisticeerde narcose die wij gebruiken, overleven haast alle honden deze ingreep (dat was vroeger nog wel anders toen 50 % stierf in de narcose).
Problemen beginnen meestal 12-36 uur na de operatie. Op dat moment kan nog steeds een stuk maag afsterven met als gevolg de dood van de patiënt of kunnen hartarythmieën optreden als gevolg van de toxische stoffen die zijn vrijgekomen uit de bloedcirculatie van de maag nadat de bloedtoevoer weer vrij gekomen was.

Deze hartarythmieën moeten zeer nauwkeurig worden opgevolgd in intensive care waarbij om het uur soms meerdere ECG’s worden gemaakt en medicatie wordt toegediend om de hartarythmieën te weerstaan. In sommige gevallen lukt dit niet ondanks perfecte begeleiding en zal de patiënt overlijden.

De oorzaak van de dilatatie of kanteling is onbekend. We weten wel dat er een erfelijke aanleg is bij bepaalde rassen en bloedlijnen.
Er zijn heel veel fabels in omloop over uitlokkende factoren van zulke kanteling.

We weten alleen met zekerheid uit onderzoek van vele duizenden honden dat er geen verband is met het aantal maaltijden per dag, de samenstelling van die maaltijd (bv brokken / vers voer) de grootte van de maaltijd, het uur van de maaltijd en activiteit na de maaltijd. Al deze factoren hebben dus geen uitlokkende invloed.  

We weten dat het toevoegen van grote hompen voedsel in de voeding beschermend werkt (hompen vlees) en dat is ongeveer alles wat met zekerheid bekend is.

                                                                                          << index-pagina >>

                                                                                     © van het Labber Kampje Cavaliers