Hoestende hondjes.....

Het hondje hoest !!
Hoesten is een symptoom van prikkeling van de luchtwegen. Die prikkeling kan op verschillende
plaatsen in de luchtwegen zijn oorsprong hebben. Zo leidt een prikkeling van de keel en het
strottenhoofd tot hoesten, maar ook een prikkeling v d bronchiën en de luchtpijp kan hoesten
opwekken.

Er zijn verschillende soorten hoest en het soort hoest geeft een aanwijzing voor de oorzaak
van het hoesten. Natuurlijk wil de dierenarts dan ook altijd weten wat voor soort hoest uw
hond heeft. Is er sprake van een droge hoest (dus zonder slijmproductie), of juist een natte
(productieve) hoest? Hoest de hond met name bij opwinding of lichamelijke inspanning,
of juist ’s nachts in rust?

Verder maakt het natuurlijk ook een belangrijk verschil of de hoest slechts enkele dagen bestaat,
of dat er al sprake is van een meer chronisch probleem.

Kennelhoest.
Kennelhoest is een infectie van de voorste luchtwegen: keel (pharynx) en strottenhoofd (larynx).
Het wordt veroorzaakt door een virus (Parainfluenza) en een bacterie (Bordetella).
Het begint vaak met een soort verkoudheid, waarbij een waterige neusuitvloeiing gezien kan
worden en de hond wat waterige en rode ogen kan hebben. Daarna treedt een hoest op alsof
de hond een graatje in de keel heeft zitten. De hoest klinkt droog en is wat krampachtig en
eindigt vaak met kokhalzen. Soms wordt er een geringe hoeveelheid wit en taai slijm naar
buiten gewerkt. Soms is er sprake van een lichte temperatuursverhoging. De honden zijn
opvallend gevoelig bij aanraken van de keel. Het hoesten treedt met name op bij opwinding,
in koude lucht en bij druk op de keel (bv. trekken aan de halsband).
Door het heftige hoesten wordt de larynx steeds rauwer gehoest, waardoor de hond in een
viciueuze cirkel terecht komt. Het kan dan ook zeer nuttig zijn om een hond met kennelhoest
een verzachtende hoestsiroop te geven (bv. Natterman® kinderhoestsiroop of Tijmsiroop).
Om te voorkomen dat er een (bacteriële) bronchitis of longontsteking ontstaat in alle gevallen
een antibioticum kuur gegeven worden.
Zie hiervoor in de rubriek Informatie het item Kennelhoest

 

Zit er iets in de keel ?
We hebben al even genoemd dat de hoest, die optreedt bij kennelhoest, het beeld geeft
van een ‘graatje in de keel’. Door de heftige irritatie die optreedt bij de ontsteking van
de keel en het strottenhoofd heeft de hond ook het gevoel dat er iets zit wat uitgehoest
moet worden. In de meeste gevallen is er dan ook, bij een dergelijke hoest, ‘gewoon’
sprake van een kennelhoest infectie. Maar een enkele keer is er echt sprake van een
vreemd voorwerp dat de luchtwegen prikkelt en daardoor leidt tot hoestklachten.
Zit er iets in de keelholte of larynx dan zien we vaak naast hoesten ook slikklachten
en (heftige) keelpijn. Soms kwijlen de honden overmatig. Zit er iets in de diepere
luchtwegen, zoals de luchtpijp of de bronchiën (vertakkingen van de luchtpijp),
dan zien we heftige hoestbuien en benauwdheid als symptomen.
Om erachter te komen of er sprake is van een vreemd voorwerp in de luchtwegen,
is er meestal een inspectie onder narcose noodzakelijk. Voor de diepere luchtwegen
is dan speciale apparatuur (bronchoscopie) nodig, de voorste luchtwegen kunnen
‘met het blote oog’ bekeken worden. Soms zien we aanwijzingen voor vreemde
voorwerpen in de luchtwegen op een röntgenfoto, maar we moeten ons realiseren
dat veel materialen (hout, ander plantaardig materiaal, plastic, etc.) geen contrast
geven op een röntgenfoto en dus op deze wijze niet zichtbaar gemaakt kunnen worden.

Bronchitis.
Een bronchitis is een ontsteking van de bronchiën, oftewel van de vertakkingen van
de luchtpijp. Een acute bronchitis is meestal van bacteriële aard, maar kan ook
veroorzaakt worden door een virus of een allergische reactie. Er zal meestal een
rochelende (productieve) hoest te horen zijn en er kan ook sprake zijn van (etterige)
neusuitvloeiing en koorts. Bij beluisteren van de longen hoort de dierenarts te veel
en te vochtige geluiden bij de ademhaling. Als een bronchitis 2 maanden of langer
bestaat dan spreken we van een chronische bronchitis. Een chronische bronchitis
ontstaat uit een (verwaarloosde) acute bronchitis of ten gevolge van een aanhoudende
prikkel van de luchtwegen door bijvoorbeeld het inademen van irriterende stoffen of
stoffen die ’n allergische reactie opwekken. De wandjes v. d. bronchiën raken verdikt
en worden stugger, waardoor er een vernauwing van de bronchiën optreedt.
Vaak is er ook sprake van een kramptoestand van de bronchiën, doordat het spierweef-
sel in de wand van de bronchiën te veel samentrekt. Dit alles leidt niet alleen tot hoesten,
maar ook tot (soms ernstige) benauwdheid. De situatie is dan eigenlijk vergelijkbaar met
astma bij mensen.

Een chronische bronchitis geeft een specifiek beeld op de röntgenfoto: de wanden van
de bronchiën tekenen zich te duidelijk af, hetgeen een duidelijk herkenbaar patroon
laat zien in het longweefsel. Een oorzaak voor een chronische (astmatische) bronchitis
is meestal niet te achterhalen, waardoor de therapie meestal beperkt zal blijven tot een
symptomatische behandeling.
 

Longontsteking.
Een longontsteking kan voortkomen uit een virale of bacteriële infectie, maar ook bijv.
ten gevolge van (herhaaldelijk) verslikken, zoals we bv. wel zien bij slokdarmproblemen.
Zoals gezegd kan bij een hond met onvoldoende weerstand een longontsteking voort-
komen uit een kennelhoest infectie. Meestal hebben de honden koorts en zijn ze duidelijk
veel te sloom. Ze maken een duidelijk zieke indruk, veel zieker dan bij een bronchitis of
kennelhoest! Het hoesten kan soms pijn doen, waardoor het hoesten onderdrukt wordt.
Soms zien we een (etterige) neusuitvloeiing. Bij het beluisteren van de longen kan de
dierenarts kenmerkende geluiden bij de ademhaling horen. Een röntgenfoto maken v d
longen is de aangewezen manier om het vermoeden te bevestigen.
Heeft u het vermoeden dat uw hond een longontsteking heeft, ga dan altijd zo spoedig
mogelijk met hem/haar naar een dierenarts voor een adequate behandeling. Er kan dan
zo snel mogelijk begonnen worden met het juiste antibioticum en er kunnen gerichte
(afgestemd op de individuele patiënt) ondersteunende medicijnen worden gegeven.
 

Hartfalen.
Hartaandoeningen kunnen ook leiden tot hoesten. Meestal treedt de hoest op in rust

Hoesten ten gevolge van kennelhoest kan verward worden met hoesten ten gevolge van
hartfalen: in beide gevallen zien we nl. een wat krampachtige niet productieve hoest.
Door een goed lichamelijk onderzoek kan het verschil gemakkelijk gemaakt worden.
Een hond met hartfalen vertoont namelijk symptomen van een slechte circulatie, zoals bleke
en slecht doorbloede slijmvliezen, een zwakke pols, soms een te snelle en onregelmatige pols
en soms een ruis op het hart. Bij een hond met hoestklachten moet dus altijd een volledig en
nauwkeurig lichamelijk onderzoek plaatsvinden om de juiste diagnose te kunnen stellen!
Maar ook de waarnemingen van u, als eigenaar zijn van belang: wanneer treedt de hoest op,
komt er soms wat slijm bij het hoesten los, hoe is het uithoudingsvermogen van de hond, etc?
 

Tumoren.
Tumoren van de luchtwegen kunnen ook leiden tot hoestklachten.
Tumoren kunnen op allerlei locaties in de luchtwegen voorkomen en hoestklachten geven
door druk op of prikkeling van het strottenhoofd, de luchtpijp, bronchiën of longweefsel.

Vooral bij honden met langdurige hoestklachten, die niet of nauwelijks reageren op de
gangbare behandelingen moeten we verdacht zijn op tumoren. Vaak hebben de honden
een slechte algehele conditie en zien we vermagering. Een verraderlijke vorm van tumoren
in de longen zijn de uitzaaiingen van kwaadaardige tumoren elders in het lichaam
(bijvoorbeeld melkkliertumoren). Hierbij zien we verspreid door de longen een grote
hoeveelheid (in eerste instantie kleine) tumoren die lang onopgemerkt kunnen blijven
omdat ze pas in een laat stadium hoestklachten of benauwdheid veroorzaken.
Röntgenfoto’s van de luchtwegen zijn meestal noodzakelijk om tumoren op te sporen.
 

Collaps van de Trachea.
Bij de kleine rashonden, zoals de Yorkshire terrier, Dwergpoedels en Chihuahua’s en
andere mini rassen horen we (relatief) vaak een typische hoest. Deze hoest klinkt
droog en ‘toeterend’. Deze vorm van hoesten kan veroorzaakt worden door een
vernauwing van de luchtpijp (trachea). De luchtpijp van deze hondjes is abnormaal
van vorm door een gebrek aan stevigheid van het kraakbeen van de luchtpijp.
Hierdoor raakt de luchtpijp als het ware afgeplat aan de bovenkant en is de diameter
plaatselijk te gering. Er ontstaat een wat geforceerde manier van inademen, waardoor
het slappe bovenste gedeelte van de luchtpijp tijdens het inademen naar binnen wordt
gezogen. Bij het inademen worden hierdoor soms ook wat toeterende geluiden waarge-
nomen. Omdat deze aandoening (vooral bij opwinding en/of warm weer) kan leiden tot
een ernstig zuurstofgebrek, hebben deze hondjes nogal eens last van flauwtes.
Tijdens zo’n flauwte zien we soms een blauwe tong.

Als een hondje met een dergelijke (aangeboren) afwijking luchtwegproblemen krijgt
(zoals een bronchitis of een kennelhoest infectie) dan verergeren de klachten in ernstige mate.
Verder lopen dergelijke patiëntjes 'n groter risico tijdens een narcose en de recovery v/e narcose.

                                                  << index-pagina >>

                                            © van het Labber Kampje Cavaliers